Gabinet Terapii Dzieci - Michał Tuczapski
ul. M. Sienickiego 8 | 22-300 Krasnystaw | woj.lubelskie | email: gabinetterapiidzieci@op.pl | tel: 697640600, 603764714 | NIP: 5641678655
   Home      Diagnostyka fizjoterapeutyczna      Diagnostyka wg Prechtla

Diagnostyka wg metody Prechtla



Znaczny postęp cywilizacyjny i technologiczny sprawił, że lekarze są w stanie kontrolować rozwój dziecka już w okresie prenatalnym. W dzisiejszych czasach możliwe są nawet operacje dzieci, będących jeszcze w łonach matek.

Mimo to podczas porodu może dojść do pewnych zmian w organizmie dziecka, wymagających diagnozy neurologicznej bądź ortopedycznej. W takich przypadkach badanie jest niekomfortowe i stresujące zarówno dla dziecka, jak i jego matki. Dlatego też powstała nowoczesna metoda Prechtla.

Na czym polega?

Diagnozowanie tego rodzaju polega na nagrywaniu kilkuminutowych filmików, przedstawiających naturalne zachowanie dziecka. Pozwalają one na dostrzeżenie zmian patologicznych w odruchach lub brak prawidłowych ruchów noworodka.

Co daje diagnostyka?

Diagnostyka Prechtla pozwala na rozpoczęcie terapii znacznie szybciej niż w przypadku standardowych procedur. To z kolei wpływa na zahamowanie postępu wielu nieprawidłowości w rozwoju wcześniaka oraz wprowadzenie prawidłowych nawyków ruchowych.

Kiedy lekarze zauważą nieprawidłowości w rozwoju układu ruchu noworodka, zalecają konsultację z fizjoterapeutą dziecięcym, który dobiera odpowiednie ćwiczenia, mające na celu zniwelowanie nieprawidłowości.

Na co zwracać uwagę?

Jednym z elementów, na które zwraca się szczególną uwagę w kontekście metody diagnostycznej Prechtla jest kontrola ruchów globalnych już od okresu płodowego do szóstego miesiąca życia. Są one złożone, występują często i trwają dość długo by była możliwa ich staranna obserwacja.

Po co stosować?

Możliwości przewidzenia późniejszego rozwoju dysfunkcji dzięki metodzie Prechtla jest możliwość wczesnego dopasowania i wprowadzenia interwencji na długo przed rozwinięciem się patologicznych cech. Jest mało prawdopodobne, aby interwencje te mogły zapobiec jej, mogą one jednak pomóc zapobiec lub opóźnić powstawanie defektów wtórnych takich jak przykurcze i inne formy ograniczenia ruchowego.